Moja droga do ustawień duchowych i osobiste spotkanie z Bertem Hellingerem

Piszę ten post, bo często zadajecie mi pytania, dlaczego zajęłam się właśnie ustawieniami hellingerowskimi. Szczególnie moi uczniowie ze Szkoły Ustawień Systemowych pytają, jak to było, kiedy poznałam Berta Hellingera.

To będzie historia osobista, zawodowa i duchowa pokazująca, jak spotkanie z ustawieniami i z Bertem zmieniło moje spojrzenie na pomaganie, na pracę z ludźmi i na życie w ogóle.

Zaczęło się 26 lat temu. Kończyłam właśnie kilkuletnią pracę w poradni terapii uzależnień i rozpoczynałam nowy rozdział – etat psychoterapeuty w Oddziale Leczenia Nerwic jako p.o. zastępcy ordynatora.

Podczas jednego ze spotkań szkoleniowych mój ówczesny nauczyciel psychoterapii wspomniał o nowym podejściu do pracy z rodziną Berta Hellingera. Powiedział też o terapeucie, który zaprasza do Polski uczniów Hellingera i prowadzi seminaria. Nie słyszałam wcześniej o Hellingerze, jednak od razu wzbudził moją ciekawość. Poczułam, że chcę przyjrzeć się bliżej jego metodzie.

I tak właśnie rozpoczęła się moja droga z ustawieniami. Wzięłam udział w licznych warsztatach weekendowych i w pierwszym w Polsce dwuletnim szkoleniu prowadzonym przez M. Senftleben-Gudrich na zaproszenie Marka Wilkirskiego.

Rok 2003 przyniósł seminarium Berta w Warszawie „Zaufać Duszy”. Chociaż znałam już podstawy ustawień, to duchowa głębia pracy Berta zrobiła na mnie ogromne wrażenie. To, w jaki sposób potrafił „czytać” z ludzkich dusz, sprawiło, że poczułam, iż nie tylko chcę pracować tą metodą, lecz pragnę, by jej duchowy wymiar stał się centralnym punktem mojego życia zawodowego. Pojawiło się we mnie marzenie, by w przyszłości prowadzić szkołę ustawień systemowych zgodną z duchem Hellingera.

Uczestniczyłam we wszystkich seminariach Berta w Polsce i w Kursie Mistrzowskim w Krakowie. Następnie kontynuowałam praktykę w Hellinger Schule w Niemczech. Spotkanie z ustawieniami i Bertem zmieniło moje spojrzenie na pomaganie. Zrozumiałam, że w ciągu jednej sesji można dotrzeć do nieświadomych źródeł problemu i uruchomić proces uzdrowienia.

Urzekło mnie, że w tej metodzie terapeuta wychodzi poza różnicowanie tego, co dobre i co złe. Zwraca się ku wszystkim i wszystkiemu z duchową miłością, bez ocen i osądów. Nie znam innej metody, która przy użyciu tak niewielu słów potrafiłaby pokazać tak wiele. Ustawienia wychodzą daleko poza psychoterapię czy coaching. Wkraczają w wymiar ducha

Pytacie mnie, jaki był Bert, jakie było spotkanie z nim…

Spotkanie i praktykowanie u Berta Hellingera było dla mnie doświadczeniem szczególnym. Nie chodziło już tylko o metodę, ale o jakość obecności, jaką tworzył Bert. Pracował w tak głębokim skupieniu, że wprowadzał nas wszystkich w stan medytacji. Na seminariach było po kilkaset osób, a panowała idealna cisza. Każde słowo, które przerywało ciszę, miało moc. Żaden ruch reprezentantów nie był przypadkowy, a każdy poruszał duszę. Czasem czułam silne wzruszenie, choć nie rozumiałam, co się dzieje. Zrozumienie przychodziło potem.

Pamiętam, że w trakcie tych spotkań działo się ze mną coś, czego wcześniej nie doświadczyłam w psychoterapii, a co znałam jedynie ze spotkań z buddyjskimi mistrzami medytacji. Coś we mnie cichło, zwiększała się uważność na „tu i teraz”, rozpuszczały się myśli, znikały oceny… Patrzyłam na wszystkich z dużą życzliwością i poczuciem łączności To doświadczenie nie było spektakularne, było raczej bardzo proste i bardzo prawdziwe.

Bert nauczył mnie wchodzenia w rezonans z duszą klienta. Robił to po mistrzowsku. Wtedy myślałam, że jest jasnowidzem. Dzisiaj sama tak pracuję, bo dzięki praktyce ustawień wyćwiczyłam intuicję. Nauczył mnie patrzenia na klienta i jego bliskich bez osądzania, z duchową miłością, która nie wyklucza. Nauczył mnie pokory, która przyjmuje wszystko takie, jakie jest. Otworzył mi oczy na różnicę między prawdziwą empatią a litowaniem się, które wikła i osłabia.

Jestem wdzięczna wszystkim moim nauczycielom ustawień systemowych (M. Wilkirski, M. Senftleben-Gudrich, V. Schnabel, O. Brink, S. i J. Schneider, I. Kutschera, G. Schricker, W. Deusser, G. Walper, Sophie Hellinger). Jestem wdzięczna także psychoterapeutom, którzy uczyli mnie, zanim spotkałam Berta Hellingera. Bez ich inspiracji, wcześniejszych doświadczeń i innych metod, które poznałam, nie znalazłabym się w miejscu, w którym jestem dzisiaj

Miałam szczęście obserwować ewolucję metody Hellingera – od tzw. ustawień klasycznych po dzisiejsze duchowe, inaczej ciche, ustawienia rodzin. Razem z ustawieniami rozwijałam się jako człowiek i terapeuta, budując większą wewnętrzną spójność, docierając do własnej mocy i nieustraszoności w podążaniu własną ścieżką.

Ta przygoda trwa już 26 lat. Od 22 lat prowadzę warsztaty ustawień duchowych, od 17 lat Szkołę Ustawień Systemowych. I nadal wierzę, że ten proces może toczyć się dalej, przynosząc dobro jak największej liczbie osób. Tego właśnie uczył Bert Hellinger – miłości i dobra

Małgorzata Rajchert-Lewandowska